มีคนเคยบอกว่าตัวผมเปรียบเหมือน "ขนม"
งงอยู่นานเลย แปลว่าไรหว่า....ดี หรือ ไม่ดี...ไม่รู้
จนเค้าเฉลยว่า "มีสีสัน สะดุดตา น่ากิน" เขิลสุด สุด เลยอ่าคับ
แต่แอบค้านในใจสุดฤทธิ์เหมือนกัน Oo.ผมเนี่ยนะ.oO
(ดูน่ารักเกินไปหรือป่าวฟะ)

สุดท้าย....คนคนเดิมบอกต่อ ว่า "เป็นขนมที่มีพิษ"
ลองใครได้ลิ้ม ชิม ลอง เป็นต้องถูก [-ทรมานหัวใจ-]
โอ้แม้จ้าววว!!!! อะไรจะขนาดนั้นจ๊ะ..ตัวเธอออ ฮึ่ม ๆ ๆ
)))ผมไม่ได้ร้ายกาจขนาดน้านนน สักหน่อย(((

แต่ก็เอาเหอะ >>> ถ้าหากผมต้องเป็นต้นเหตุของความทุกข์ทรมานของใครก็ตามแล้วละก็...
...ผมอยากจะบอกไว้ตรงนี้นะครับว่า ***ผมขอโทษ***

#############################################

คราวนี้ --> ลองมาดูความเป็นตัวตน ในมุมมองของผมเองบ้างนะคับ

ปกติแล้ว "ขนม" ชิ้นนี้จะเป็นคนที่มีอารมณ์สุนทรี มั่ก..มาก
ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของการใช้จินตาการ >> ประดิษฐ์สิ่งของ
และการมองหาความแปลกใหม่ให้กับชีวิตเสมอ เสมอ
ฝันละเมอ ถึงสิ่งที่เป็นไปไม่ได้..เผื่อมันจะเป็นไปได้ในสักวัน
แต่ถึงอย่างนั้น ผมก็พอพึงใจ กับสิ่งที่ได้ และสิ่งที่มีนะ

อีกสิ่งสำคัญในชีวิตผม (ชึ่งจะขาดเสียมิได้) นั่นก็คือ "เสียงเพลง"
หรือแม้กระทั่ง บทกลอนบรรเลง โดยทั่วไป ผมก็ชอบ
และหากจะหาคำตอบ นั่นก็คงเป็นเพราะความสวยงาม ของการเรียงร้อย ถ้อยคำ
ซึ่งมันทำให้ผมรู้สึกว่า ในโลกใบนี้มีหลากสีสัน มีหลายอารมณ์
และมีความรู้สึกต่างๆ....ซ่อนอยู่มากมาย

ดังกลอนบทนี้ ที่ได้เกิดขึ้นตามอำเภอใจจะตัดสิน ของใครคนหนึ่ง

จิตกรใช้อารมณ์ผสมศิลป์
ศิลปินใช้อารมณ์ผสมเสียง
นักกวีใช้อารมณ์ผสมสำเนียง
อยู่บนเตียงใช้อารมณ์ผสมพันธุ์

DaY Of LovE - DOME